Selecteer een pagina

In deze blog wil ik aandacht vragen voor de realiteit van vrouwen in de techniek. Welke problemen worden er ervaren en hoe kan de omslag gemaakt worden?

Mijn eigen ervaring
Als jong meisje stond ik vaak, samen met mijn vader, in de schuur te knutselen. Het maken van houtsnijwerk of het in elkaar knutselen van een lamp. Ik genoot van deze momenten samen met mijn vader en ik was er trots op dat ik zo goed met mijn handen kon werken.
En op de middelbare school scoorde ik hoge cijfers in het vak techniek. Een gat boren in de muur, een lamp monteren, een kast in elkaar zetten of het sleutelen aan een fiets. Ik draai er mijn hand nog steeds niet voor om. Toch heb ik niet bewust gekozen voor een richting in de techniek, ‘want dat is toch voor mannen?’

Bij toeval ben ik ruim 10 jaar geleden in de technische sector beland. Voornamelijk een mannenwereld. CNC-verspaners/programmeurs, ICT’ers, calculators, werkvoorbereiders, accountmanagers, planners, productieleiders, procestechnologen, werktuigbouwkundigen, inkopers en directeuren. Allemaal beroepen waarin voornamelijk mannen werkzaam zijn. Maar waarom?

Competenties
Vrouwen hebben zo veel te bieden voor technische bedrijven. Het vermogen om snel en zo goed mogelijk in te springen op de ontwikkelingen in de markt, vraagt om veel creativiteit en doorzettingsvermogen. Vrouwen zijn goed in het vertalen van zwaar technische materie, naar begrijpelijke hedendaagse taal. Vrouwen hebben de competenties om probleemoplossend te denken, meer empathisch vermogen en werken vaak nauwkeuriger.

Aandacht op technische opleiding
In de huidige tijd wordt er veel aandacht besteed, om meer meisjes een technische opleiding te laten volgen. Hierdoor zijn er meer meisjes die op middelbare scholen technische profielen kiezen en steeds meer vrouwen die een technische studie volgen. Opvallend is dat 7 op de 10 vrouwen met een technisch diploma uiteindelijk niet in de technische sector terecht komen.
Sociaal- & organisatiepsycholoog Ruth van Veelen van de Universiteit Utrecht: “Als vrouwen met een technisch diploma op zak wel kiezen voor een baan in de techniek, ervaren zij vaker gender identiteitsdreiging: het ongemakkelijke gevoel te worden beoordeeld op het vrouw-zijn in plaats van op individuele professionele kwaliteiten.”

De werkelijkheid
Als medewerker van een technische onderneming in de olie en gas, werd mij vaak gezegd: ‘Leuk een dame aan de tafel en in de fabriek, dat maken wij niet vaak mee’. Of ‘Zo zo.. Dapper dat jij je durft te begeven tussen al die mannen op de werkvloer.’ Persoonlijk heb ik er geen moeite mee om te gaan met deze opmerkingen. Ik ben mij bewust van mijn kennis en kwaliteiten.

Maar helaas gaat het ook vaak anders. Onlangs heb ik meerdere gesprekken gevoerd met vrouwelijke ondernemers en professionals in de technische sector. Er komt steeds weer naar voren, dat zij vaak worden geconfronteerd met genderidentiteit. Ze worden regelmatig voorbij gelopen, waarna het gesprek wordt gericht op de mannelijke collega. De dame is in deze gevallen de professional en de man de assistent. De meesten van deze dames hebben MTS, HTS of een andere technische studie afgerond. Technisch zijn deze dames zeer goed onderlegd, maar toch worden zij niet zo behandeld. Dat draagt niet bij aan het werkplezier en bevordert uitstroom naar een andere sector. ZONDE!

Gender identiteitsdreiging kost energie
De Universiteit van Utrecht heeft na onderzoek van Ruth van Veelen het volgende gepubliceerd:
De hoge aantallen mannen in combinatie met de heersende negatieve gender stereotypen maken dat de techniek in Nederland een mannenaangelegenheid is, waar vrouwelijke technici elke dag mee te maken hebben. Hoe sterker vrouwen in de techniek aangaven te maken te hebben met gender identiteitsdreiging, hoe lager hun werkbevlogenheid en het vertrouwen in hun carrière. Van Veelen: “Als je in je dagelijkse werk telkens te maken hebt met gender identiteitsdreiging dan kost dat energie. Dit gaat ten koste van de cognitieve ruimte en dus de energie die overblijft om bevlogen en positief in je werk te staan.”

Het bedrijfsleven
‘We willen wel vrouwen in technische functies, maar die zijn er niet,’ is een veelgehoorde klacht van bedrijven in technische sectoren. Maar dragen zij ook echt bij aan het bevorderen van meer vrouwen op de werkvloer? Focussen zij wel op de juiste middelen om vrouwen te enthousiasmeren voor een functie in hun bedrijf? En hoe gaan zij om met medewerkers die zich bedreigd voelen of zich hierover negatief uitlaten?
Er zijn in sommige technische ondernemingen bijvoorbeeld geen damestoiletten aanwezig en muren van bedrijfsruimtes zijn behangen met posters voor de mannelijke doelgroep.

Een doorbraak
Zorg voor meer diversiteit in voorbeelden, symbolen en rolmodellen in je bedrijf over wat een technisch professional kan, doet en leuk vindt. Zorg dat je deze vrouwen bereikt, aanneemt en behoudt. Bied ze naast een technische opleiding ook een prettige werksfeer aan. Negatieve gender stereotypen over de competenties van vrouwen in de techniek moeten doorbroken worden op de werkvloer. Geef medewerkers de ruimte om zich te ontwikkelen, zonder dat zij zich bedreigd voelen. Probeer nauw betrokken te zijn met de mensen op de werkvloer. Hierdoor voelt een ieder zich gehoord en kan je snel inspringen op onenigheden.

Mijn missie is om deze trend te doorbreken en ondernemers in de techniek te helpen meer focus te leggen op de mogelijkheden van vrouwelijke medewerkers op de werkvloer.

Bron: www.uu.nl

Wil je meer weten over wie ik ben en wat ik voor jouw onderneming kan betekenen? Check dan mijn website.